Tango

De tango is een van de meest fascinerende dansen. Na het ontstaan in Zuid-Europa, het gebied van Spanje en Marokko, werd de tango geïntroduceerd in Amerika door de Spaanse emigranten. Uiteindelijk kwam de dans weer terug naar Europa met Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse invloeden. De dans verspreidde zich over Europa vanaf 1900, nadat het in New York rond 1910 populair was geworden.

De ballroom tango, in de afgelopen decennia verdeeld in “International” (Engels) en “Europese tango”, stamt af van de tango stijl zoals die was toen deze naar Noord-Amerika gebracht werd. De dans is simplistischer gemaakt, naar de voorkeuren van de bestaande ballroom dansers, en toegevoegd aan het repertoire van de internationale ballroom wedstrijd discipline. Vervolgens is de tango in Europa geëvolueerd tot competitieve dans, terwijl de tango in Amerika juist ontwikkelde tot een niet bejureerbare sociale dans met de nadruk op de vaardigheid om te “leiden” en te “volgen”. Hierdoor zijn er enkele principiële verschillen in basistechniek en stijl, maar ook overeenkomsten van bijvoorbeeld technische patronen.

Ballroom tango’s hebben veel staccato bewegingen en de karakteristieke hoofdacties. Het lichaam wordt in eerste instantie in beweging gebracht door het gebruik van de lagere gewrichten (enkel, knie, heup) waarbij de voeten vertraagd reageren, en vervolgens juist snel bewegen om het lichaam in te halen. Dit levert de zo bekende snelle opvallende staccato acties op die passen bij de zo bekende tango muziek.

 

DansPromotie NL